Opnieuw veel ziekenhuis om verder te kunnen herstellen
De afgelopen weken heb ik weer regelmatig contact gehad met het LUMC. Op 24 augustus 2017 had ik voor het eerst in lange tijd weer een afspraak bij mijn arts in het LUMC. Deze afspraak was meer dan een jaar geleden gemaakt en bedoeld om weer eens te kijken hoe het gaat. De uitslagen wat betreft eiwit in mijn bloed en urine bleken helemaal in orde. Gelukkig. Ook mijn nierfunctie was helemaal goed. Het nefrotisch syndroom is gelukkig nog steeds weg. Daar heeft de behandeling met Rituximab in 2012 goed voor gezorgd. Wat een fijn wondermiddel bleek dat voor mij te zijn.
Op dit moment verschuift de aandacht naar mijn botten en spieren en dan met name naar mijn rug. De vraag was of mijn lichaam de botontkalking zelf voldoende heeft hersteld. Mijn arts gaf het een goede kans. Toch werd er een afspraak ingepland voor een scan van mijn rug en met name de onderrug. Op 7 september 2017 had ik bij nucleaire geneeskunde een dexascan zoals dat heet. Met een dexascan worden botdichtheidsmetingen gedaan. Ik ging met ontbloot bovenlichaam op een onderzoekstafel liggen en een apparaat schoof een aantal keren op en neer over mijn lichaam. De scan werd gemaakt en dat was snel gebeurd. Ik was heel blij om deze scan te laten maken omdat ik heel benieuwd was naar de uitslag.
Wat ik nog even wil benoemen is dat ik ontzettend gespannen was voor dit bezoek aan het ziekenhuis. De dexascan op zich stelt weinig voor. Ik koppel de ongewone spanningen die ik had aan mijn verleden. Het komt af en toe in alle hevigheid opzetten als ik een afspraak heb in het ziekenhuis. Ik wil hier op een later moment nog eens over schrijven.
De uitslag van de dexascan is mij inmiddels bekend. Mijn lichaam heeft de botontkalking niet volledig uit zichzelf hersteld. Deze uitslag kreeg ik in een telefonische afspraak met mijn arts te horen. Er is geen rede tot paniek, maar het is natuurlijk goed te weten dat mijn herstelperiode nog niet is afgerond. We zijn inmiddels zeven jaar verder maar ik moet nog even door. Ik wil graag alles wat mogelijk is doen, om zo goed mogelijk te herstellen. Ik zal waarschijnlijk medicijnen krijgen om mijn botten verder te herstellen. Maar hier later meer over.
Naast de botontkalking noemde mijn arts hormonen waar ook iets niet helemaal goed zou kunnen zitten. Omdat veel medische problemen bij mij begonnen op een cruciale periode in mijn leven, namelijk op mijn 16e en 17e jaar kan het zijn dat dit ook een negatief effect heeft gehad op mijn hormonale balans. Ik vind dit (nu nog) een ingewikkeld verhaal. De komende tijd ga ik meer onderzoeken laten doen in het LUMC. Gericht op hormonen en daarnaast komt er ook nog een tweede scan van mijn rug om nog meer duidelijkheid te geven.
Bloed- en urineonderzoek heb ik inmiddels gedaan. Volgende week ga ik het tweede onderzoek voor mijn rug doen. De volgende afspraak met mijn arts voor uitslagen en vervolg staat gepland voor 26 oktober 2017.
Ik zit momenteel even in een nieuwe reeks van onderzoeken, maar ik ben heel blij dat het gebeurd. Ik hoop dat het mij flink ten goede zal komen in mijn verdere herstelproces.
Op dit moment verschuift de aandacht naar mijn botten en spieren en dan met name naar mijn rug. De vraag was of mijn lichaam de botontkalking zelf voldoende heeft hersteld. Mijn arts gaf het een goede kans. Toch werd er een afspraak ingepland voor een scan van mijn rug en met name de onderrug. Op 7 september 2017 had ik bij nucleaire geneeskunde een dexascan zoals dat heet. Met een dexascan worden botdichtheidsmetingen gedaan. Ik ging met ontbloot bovenlichaam op een onderzoekstafel liggen en een apparaat schoof een aantal keren op en neer over mijn lichaam. De scan werd gemaakt en dat was snel gebeurd. Ik was heel blij om deze scan te laten maken omdat ik heel benieuwd was naar de uitslag.
Wat ik nog even wil benoemen is dat ik ontzettend gespannen was voor dit bezoek aan het ziekenhuis. De dexascan op zich stelt weinig voor. Ik koppel de ongewone spanningen die ik had aan mijn verleden. Het komt af en toe in alle hevigheid opzetten als ik een afspraak heb in het ziekenhuis. Ik wil hier op een later moment nog eens over schrijven.
De uitslag van de dexascan is mij inmiddels bekend. Mijn lichaam heeft de botontkalking niet volledig uit zichzelf hersteld. Deze uitslag kreeg ik in een telefonische afspraak met mijn arts te horen. Er is geen rede tot paniek, maar het is natuurlijk goed te weten dat mijn herstelperiode nog niet is afgerond. We zijn inmiddels zeven jaar verder maar ik moet nog even door. Ik wil graag alles wat mogelijk is doen, om zo goed mogelijk te herstellen. Ik zal waarschijnlijk medicijnen krijgen om mijn botten verder te herstellen. Maar hier later meer over.
Naast de botontkalking noemde mijn arts hormonen waar ook iets niet helemaal goed zou kunnen zitten. Omdat veel medische problemen bij mij begonnen op een cruciale periode in mijn leven, namelijk op mijn 16e en 17e jaar kan het zijn dat dit ook een negatief effect heeft gehad op mijn hormonale balans. Ik vind dit (nu nog) een ingewikkeld verhaal. De komende tijd ga ik meer onderzoeken laten doen in het LUMC. Gericht op hormonen en daarnaast komt er ook nog een tweede scan van mijn rug om nog meer duidelijkheid te geven.
Bloed- en urineonderzoek heb ik inmiddels gedaan. Volgende week ga ik het tweede onderzoek voor mijn rug doen. De volgende afspraak met mijn arts voor uitslagen en vervolg staat gepland voor 26 oktober 2017.
Ik zit momenteel even in een nieuwe reeks van onderzoeken, maar ik ben heel blij dat het gebeurd. Ik hoop dat het mij flink ten goede zal komen in mijn verdere herstelproces.
Reacties
Een reactie posten