boek: Dikke ogen
Van heftige gebeurtenissen,
naar de verwerkingen middels dit blog,
naar een afsluiting met een boek.
Stand van zaken van mijn boek Dikke ogen:
Start: september 2017
Vanaf november 2018: Samenwerking met anderen.
Pagina's: 106
Publicatiedatum: 16 juli 2019
Bestel link:
https://www.boekenbestellen.nl/boek/dikke-ogen/9789090319377
Hoe mijn verhaal begon
Op maandag 1 februari 2010 ging ik na een leuk weekend gewoon weer naar school. Het examenjaar van de mavo (tl) vierde klas deed ik toen. Afgelopen zondag was ik nog bij oma geweest en had daar een gezellig avondje met lekkernijen. Toen ik maandagmorgen op school kwam ging alles zoals gewoonlijk. Ik was niet heel fit, maar kon gewoon meedoen. Ergens in de ochtend zei een jongen tegen mij: Je hebt wat dikke ogen Sascha. Ik weet het nog heel goed. Het was tijdens de les wiskunde. Toen die jongen over mijn dikke ogen begon, keken meer mensen naar mij, en zagen het ook. Ik maakte het lesuur gewoon af en dacht er niet zo over na. Na het lesuur ging ik even naar het toilet en keek in de spiegel. Ik zag het ook die dikke ogen. Je moest wel goed kijken, maar het was duidelijk, ik had dikke ogen. Tijdens het lopen van het toilet naar het volgende lesuur, gingen de alarmbellen ineens in mijn hoofd rinkelen. Ik dacht aan mijn ziekte het nefrotisch syndroom dat ik had gehad toen ik een jaar of twee was. Daar hoorden ook dikke ogen bij. Een teken van vocht vasthouden. De gedachte dat deze ziekte weer terug zou kunnen zijn spookte de rest van de dag door mijn hoofd. Ik werd zenuwachtig. Eenmaal thuisgekomen zagen mijn moeder en zus het ook. Dit was de laatste normale schooldag voor mij van 2010 en vanaf die dag begon voor mij de meest slopende periode in mijn leven tot nu toe. Ik had daar toen nog geen idee van en hoopte zelfs dat het helemaal niet het nefrotisch syndroom was.
2010
Mijn verhaal begon op 1 februari 2010. Vanaf die dag veranderde mijn hele leven en kwam het normale alledaagse leven voor mij tijdelijk nagenoeg stil te liggen.
2012
In 2012 begon ik dit blog omdat ik de ingrijpende gebeurtenissen beter wilde verwerken en met anderen wilde delen.
2017
In 2017 ben ik nog altijd niet helemaal hersteld, maar mijn visie ten aanzien van mijn ziekte en de gebeurtenissen uit het verleden is in positieve zin verandert. Ik wil het niet langer alleen zien als een zwakte, maar wil vanaf nu aantonen dat er in zwaktes, krachten schuilgaan. Ik ga vanaf nu op zoek naar die krachten.
2018
2018 is een jaar waarin ik meer dan ooit tevoren verder ga met mezelf in mijn kracht zetten, juist door mijn zwaktes recht in de ogen te kijken. 2018 is ook het jaar waarin mijn jarenlange lichamelijke revalidatie naar verwachting voltooid zal worden. De traumatische herinneringen zullen echter een onuitwisbare indruk in mij achterlaten.
Om dit jarenlange verhaal op geheel eigen wijze af te kunnen sluiten, luister ik naar een al jarenlange wens van mezelf. Namelijk het schrijven van een boek over de gebeurtenissen. Een boek sluit het voor mij op een passende wijze af. In de eerste plaats omdat helemaal afsluiten niet kan. Het is onderdeel van mij geworden en heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben. Een boek kan ik altijd bij me houden als een stukje van mezelf. In de tweede plaats omdat ik schrijver wil worden.
2019
Mijn boek komt uit op 16 juli 2019
naar de verwerkingen middels dit blog,
naar een afsluiting met een boek.
Stand van zaken van mijn boek Dikke ogen:
Start: september 2017
Vanaf november 2018: Samenwerking met anderen.
Pagina's: 106
Publicatiedatum: 16 juli 2019
Bestel link:
https://www.boekenbestellen.nl/boek/dikke-ogen/9789090319377
Hoe mijn verhaal begon
Op maandag 1 februari 2010 ging ik na een leuk weekend gewoon weer naar school. Het examenjaar van de mavo (tl) vierde klas deed ik toen. Afgelopen zondag was ik nog bij oma geweest en had daar een gezellig avondje met lekkernijen. Toen ik maandagmorgen op school kwam ging alles zoals gewoonlijk. Ik was niet heel fit, maar kon gewoon meedoen. Ergens in de ochtend zei een jongen tegen mij: Je hebt wat dikke ogen Sascha. Ik weet het nog heel goed. Het was tijdens de les wiskunde. Toen die jongen over mijn dikke ogen begon, keken meer mensen naar mij, en zagen het ook. Ik maakte het lesuur gewoon af en dacht er niet zo over na. Na het lesuur ging ik even naar het toilet en keek in de spiegel. Ik zag het ook die dikke ogen. Je moest wel goed kijken, maar het was duidelijk, ik had dikke ogen. Tijdens het lopen van het toilet naar het volgende lesuur, gingen de alarmbellen ineens in mijn hoofd rinkelen. Ik dacht aan mijn ziekte het nefrotisch syndroom dat ik had gehad toen ik een jaar of twee was. Daar hoorden ook dikke ogen bij. Een teken van vocht vasthouden. De gedachte dat deze ziekte weer terug zou kunnen zijn spookte de rest van de dag door mijn hoofd. Ik werd zenuwachtig. Eenmaal thuisgekomen zagen mijn moeder en zus het ook. Dit was de laatste normale schooldag voor mij van 2010 en vanaf die dag begon voor mij de meest slopende periode in mijn leven tot nu toe. Ik had daar toen nog geen idee van en hoopte zelfs dat het helemaal niet het nefrotisch syndroom was.
2010
Mijn verhaal begon op 1 februari 2010. Vanaf die dag veranderde mijn hele leven en kwam het normale alledaagse leven voor mij tijdelijk nagenoeg stil te liggen.
2012
In 2012 begon ik dit blog omdat ik de ingrijpende gebeurtenissen beter wilde verwerken en met anderen wilde delen.
2017
In 2017 ben ik nog altijd niet helemaal hersteld, maar mijn visie ten aanzien van mijn ziekte en de gebeurtenissen uit het verleden is in positieve zin verandert. Ik wil het niet langer alleen zien als een zwakte, maar wil vanaf nu aantonen dat er in zwaktes, krachten schuilgaan. Ik ga vanaf nu op zoek naar die krachten.
2018
2018 is een jaar waarin ik meer dan ooit tevoren verder ga met mezelf in mijn kracht zetten, juist door mijn zwaktes recht in de ogen te kijken. 2018 is ook het jaar waarin mijn jarenlange lichamelijke revalidatie naar verwachting voltooid zal worden. De traumatische herinneringen zullen echter een onuitwisbare indruk in mij achterlaten.
Om dit jarenlange verhaal op geheel eigen wijze af te kunnen sluiten, luister ik naar een al jarenlange wens van mezelf. Namelijk het schrijven van een boek over de gebeurtenissen. Een boek sluit het voor mij op een passende wijze af. In de eerste plaats omdat helemaal afsluiten niet kan. Het is onderdeel van mij geworden en heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben. Een boek kan ik altijd bij me houden als een stukje van mezelf. In de tweede plaats omdat ik schrijver wil worden.
2019
Mijn boek komt uit op 16 juli 2019
Reacties
Een reactie posten